Μυρμήγκια εισβάλλουν στο νησί των καβουριών

Εκατομμύρια καβούρια είχαν την απόλυτη εξουσία στην τροπική Νήσο των Χριστουγέννων. Τώρα όμως μια στρατιά μικροσκοπικών στρατιωτών προσπαθεί να καταλάβει το έδαφός του. Μικρά κίτρινα μυρμήγκια σκοτώνουν τα καβούρια και απειλούν ν’ αλλάξουν ριζικά την πανίδα και τη χλωρίδα του νησιού.

Ο κόκκινος κάβουρας μέσα στην εδαφιαία βλάστηση είναι 10.000 φορές βαρύτερος από το κίτρινο μυρμήγκι. Παρ’ όλα αυτά ο γίγαντας είναι σίγουρα χαμένος. Όταν ο κίτρινος λιλιπούτειος στρατός βαδίζει κατά της «πανοπλίας» του καβουριού, οι στρατιώτες δεν πυροβολούν προειδοποιητικά. Πυροβολούν για να σκοτώσουν. Εκατοντάδες μυρμήγκια εκτοξεύουν ταυτόχρονα το φορτίο τους, το μυρμηγκικό οξύ, απευθείας στα μάτια του καβουριού. Ο γίγαντας τυφλώνεται αμέσως, γίνεται απαθής, βγαίνουν αφροί από το στόμα του και υποφέρει πεθαίνοντας αργά αργά.

Δισεκατομμύρια μυρμήγκια έχουν εισβάλλει στην απομονωμένη Νήσο των Χριστουγέννων, στον Ινδικό ωκεανό, και οι παλιοί κυρίαρχοι του νησιού -εκατομμύρια καβούρια- είναι ανίσχυρα. Ωστόσο, την τελευταία στιγμή τα καβούρια απέκτησαν έναν σημαντικό σύμμαχο – την υπηρεσία του εθνικού πάρκου. Οι εργαζόμενοι εκεί θέλουν να διατηρήσουν την πανίδα του νησιού η οποία είναι μοναδική. Δεν υπάρχουν άλλα μέρη στη Γη όπου τα καβούρια να παίζουν τόσο σπουδαίο ρόλο στην ευταξία της φύσης.

Εδώ ζει ο μεγαλύτερος στεριανός κάβουρας του κόσμου, ο κάβουρας Koko. Εδώ ζουν επίσης πολλά άλλα καβούρια ως φυτοφάγα και σαρκοφάγα στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, ενώ ταυτόχρονα λιπαίνουν τη γη και την ανασκαλεύουν μια και σκάβουν αμέτρητες τρύπες για να φτιάξουν τις φωλιές τους. Όταν οι βροχές των μουσώνων χτυπούν το νησί, 40-60 εκατομμύρια κόκκινα καβούρια μετακινούνται προς τη θάλασσα για να ζευγαρώσουν και να αποθέσουν τα αυγά τους. Στη διάρκεια της πορείας τους τρώνε από την εδαφιαία βλάστηση σαν μια μυριοπόδαρη θεριστική μηχανή.

Ωστόσο τίποτα δεν είναι όπως ήταν κάποτε στη Νήσο των Χριστουγέννων, και γι’ αυτό φταίνε τα μυρμήγκια. Τα μυρμήγκια έφτασαν στο νησί πιθανόν κατά τη δεκαετία του 1930, με εμπορεύματα που μεταφέρονταν από τη Μαλαισία ή τη Σιγκαπούρη – πέρασαν όμως 60 χρόνια για να δημιουργήσουν κάποιο πρόβλημα. Τη δεκαετία του 1990 τα μυρμήγκια είχαν δημιουργήσει την πρώτη τους υπερ-αποικία. Μια υπερ-αποικία είναι μια προηγμένη κοινωνική δομή με αναρίθμητες υπόγειες φωλιές που κυβερνιούνται από 300 βασίλισσες. Μία και μόνη υπερ-αποικία μπορεί να φιλοξενεί πολλά δισεκατομμύρια μυρμήγκια.

Η επιτυχία των μυρμηγκιών οφείλεται στο ότι έχουν πρόσβαση σε δύο σημαντικά διατροφικά στοιχεία στο νησί. Το κρέας του καβουριού τους παρέχει πρωτεΐνες και ένα είδος χελωνόψειρας εκκρίνει σταγόνες ζάχαρης που τις καταπίνουν. Ως αντάλλαγμα για τη ζάχαρη τα μυρμήγκια προστατεύουν τα κατοικίδιά τους από τα σαρκοφάγα και τα μεταφέρουν από κλωνάρι σε κλωνάρι έτσι ώστε να μπορούν συνεχώς να πίνουν το χυμό τους.